باشد ، كه به نظر من احتمالي بسيار بعيد است كه صدرا با آن‌همه اشتغالات علمي به چنين كارى دست‌يازيده باشد . به هرحال ، از آنجا كه گفته‌اند : حرف شنيدن أدب است ، من پيشنهاد اين سروران را پذيرفتم ومشغول كار شدم . در ضمن تصحيح به دو نسخهء فرعى ديگر دست يافتم ؛ وبدين ترتيب علاوة بر نسخه أصل ، پنج نسخهء فرعى فرآهم آمد ، كه كمي بعد معرّفى خواهند شد . با أصل قرار دادن دستخط مؤلّف به مقابلهء نسخه‌ها پرداختم وحتّى الامكان كوشيدم حرمت أصل را نگه‌دارم وتا آنجا كه امكان دارد تغييرش ندهم . امّا مواردى - البتّه بسيار اندك - پيش آمد كه اين امر ميسّر نشد ؛ به ناچار با مراجعه به منبعى كه مؤلّف از آن استفاده كرده بود « 1 » ويا به اجتهاد خودم ، كلمه ويا عبارت صحيح را در داخل دو قلّاب قرار دادم واختلاف نسخ را در پاورقى يادداشت كردم . چندين مورد هم ، در برخى از نسخ فرعى اضافاتى ديده شد كه در أصل نبود ويا مؤلّف خط زده وباطل كرده بود . من آنها را در پايان رساله آوردم . احتمال مىرود كه برخى از ناسخان به منابع رساله دسترسى داشته‌اند ومطابق ذوق وسليقهء خود آنها را افزوده‌اند - واللّه اعلم . خلاصه ، بدين ترتيب رساله براي چاپ آماده شد . اميد است مورد قبول أهل علم وعرفان واقع شود ومعرفت خواهان وفرهنگ دوستان ودانشجويان را به كار آيد . شناسنامهء نسخه‌ها 1 . نسخهء أصل : در ماه شعبان سال 1027 هجرى شمسي ، يعنى 23 سال پيش از مرگ مؤلّف بدست مؤلّف با خط جلىّ ودرست كتابت يافته ، در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ( شمارهء 1 / 10693 ) نگهدارى مىشود . شناختى كه من از خط صدرا دارم اين

--> ( 1 ) براي نمونه ، ر . ك : پاورقى ص 208 .